امروز در دنیایی زندگی می کنیم که خواه نا خواه در شرایط اشباع رسانه ای قرار دارد. فضای  پیرامون ما سر شار از اطلاعات است.وقتی تلفن همراه ما به صدا در می آید ،یا زمانی که یک مودم ما را به جهان بی انتهای اینترنت می کشاند نشانه ای است بر حاکمیت اشباع رسانه ای و اینکه ما نیاز داریم تا در برا بر چنین فضایی یک رژیم مصرف رسانه ای اتخاذ کنیم و در انتخاب هایمان دقت کنیم . درست مثل غذایی که مراقب کلسترول ،ویتامین و مواد دیگر موجود در آنها هستیم ،در فضای رسانه ای هم باید دانست چه مقدار باید در معرض رسانه های مختلف اعم از دیداری ،شنیداری و نوشتاری بود و چه چیز هایی از آنها را در یافت کرد.

به عنوان مثال زمانی که در بزرگراه های اطلاعاتی حرکت می کنیم، سواد رسانه ای می تواند به ما بگوید چه مقدار از وقتمان را در چه سایت ها، وبلاگ ها و حتی چت روم ها بگذرانیم. بنابر این می توان گفت که هدف سواد رسانه ای تنظیم یک رابطه منطقی و مبتنی بر هزینه-فایده است: در برابر زمان و هزینه ای که صرف می کنیم چه منافعی در نهایت بدست می آوریم . شاید بتوان گفت اصلی ترین هدف سواد رسانه ای این است که یک نوع استفاده مبتنی بر آگاهی و فایده مندی از سپهر اطلاعاتی اطراف داشته باشیم.